zaterdag 7 september 2013

Een paar foto's van onze broodverkoopster in onze straat, daar kopen we alle dagen onze brood. De kindjes doen dit heel graag want die mevrouw is altijd super lief en super content dat we komen kopen bij haar. Ook een paar foto's van onze straat en de poort van ons huis. Ook foto's van het zwembad in opmaak en van de arbeiders in volle actie en ook van de tuinman die aan het dammen is met Mundo. Quelques photos de la vendeuse de pain dans notre rue où nous achetons le pain tous les jours. Les enfants aiment bien aller acheter le pain car la dame est toujours super gentille et très contente qu'on vienne acheter chez elle. Quelques photos de la piscine en construction et des ouvriers en pleine action et du jardinier qui joue aux dames avec Mundo.



Deze week hebben de kindjes samen met papa Tom een zeer speciale ontmoeting gedaan in onze straat. Onze Club Brugge supporters hebben een ex-topspeler van Club Brugge ontmoet, LEMBI. Hij heeft een tweede residentie een paar huizen verder van bij ons, in het jaar woont hijin Brussel. Foto als bewijsmateriaal ... Cette semaine les enfants ont fait ensemble avec papa Tom une rencontre très spéciale dans notre rue. Nos supporters de Club Brugge ont rencontré un ex footballeur de Club Brugge, LEMBI. Il a une deuxième résidence quelques maisons plus loint que la nôtre, pendant l'année il habite à Bruxelles. Une belle photo comme preuve
Ondertussen is papa Tom ook al een paar weken aan het werken bij Memisa. Zoals bij iedere nieuwe job moet hij zich wat inwerken, komt er natuurlijk erbij werken in een andere land, andere klimaat en andere gewoontes. Maar hij was wel vanaf het begin verbaasd over de professionaliteit waarmee ze hier bezig zijn. Door zijn ziekte heeft hij deze week een bezoek aan een medisch centrum gemist, met veel spijt maar als alles goed gaat kan hij zaterdag al wat helpen op het terrein ivm een onderzoek rond diabetes (ik ben een beetje jaloers ...). Ik zou inderdaad heel graag de projecten van Memisa bezoeken, misschien later. Eind van deze maand gaat Tom al naar een andere werking van Memisa ergens in een regio buiten Kinshasa. Entretemps papa Tom a déjà travaillé quelques semaines chez Memisa. Comme tout nouveau boulot, il y a une période d'adaptation mais dans ce cas bien sûr il y a en plus le fait de travailler dans un autre pays, un autre climat, d'autres habitudes de travail. Mais dès le début il a été surpris par le professionalisme avec lequel ils travaillent ici. A cause de sa maladie Tom n'a pas pu participer à une visite à un centre médical de Memisa prévue cette semaine, ce qui est dommage. Mais si tout va bien il pourra participer sur le terrain ce samedi à une enquête sur le diabète (je suis un peu jalouse). Fin du mois il aura également l'occasion de se rendre dans un autre poste de Memisa à l'extérieur de la capitale dans une des régions où ils sont actifs.

donderdag 5 september 2013

Ik was Mateo in zijn bananenboom vergeten op te zetten ... J'avais oublié de mettre la photo de Mateo dans son bananier

woensdag 4 september 2013

Hier zijn we dan … in Congo, Kinshasa. Het was een lange, maar aangename vlucht met veel comfort. Toch waren we heel blij toen de vliegtuig begon te dalen naar onze nieuwe stad, onze nieuwe thuis. Onze tocht naar huis was wel een nachtmerrie Door werken aan een brug (werken uitgevoerd door Chinezen, het is allemaal de fout van de chinezen  ) hebben we er meer dan 3 uren overgedaan om thuis te geraken, Tom had er al 4 over gedaan om naar de luchthaven te komen. De weg was wel een spektakel op zich… een gigantische chaos van auto’s, moto’s, minibustaxi’s, voetgangers, mensen op de bussen, hangend aan de bussen en auto’s. Het is eigenlijk niet te beschrijven… een monsterfile maar geen agressiviteit, wel chaos, mensen die zingen, dansen op de daken van de minibussen of in de bus, als er voldoende plaats is. Voetgangers die lachen met ons want we hebben wel een auto maar gaan niet vooruit. “Mundele (blanke man/vrouw), je gaat vannacht hier in jouw auto slapen”, en lachen dat ze doen… We komen aan in onze straat en worden heel vriendelijk verwelkomd door de bewakers in de straat : “bienvenus dans le quartier”.Het huis is heel groot, heel veel ruimte. Binnen zijn de werken gedaan en alles werkt mits de nodige geduld… à l’africaine. Buiten zijn de werken nog bezig (spijtig genoeg). Het zwembad gaat alle dagen een beetje vooruit. De tuin is ondertussen aangelegd, heel mooi met veel plantjes. We hebben een bananenboom en advocadoboom in onze tuin. We hebben al onze eerste bananen geplukt (plantain). Het is spijtig dat de werken buiten nog niet gedaan zijn maar tegelijk is het ook wel de moeite om te zien hoe ze hier werken … heel speciaal… Heel ambachtelijk, ze beschikken over weinig goed materiaal. Voor te beginnen aan hun dag inspecteren ze nog eerst de werken (je weet maar nooit dat de kabouters in de nacht zouden voortgedaan hebben). Er tussen door wordt er veel gepalaver en gediscussieerd , gepauzeerd onder de boom. Maar misschien hebben ze wel gelijk, want sinds ik hier ben en nog alles zelf doe (ik heb nog geen hulp in huis) en dat ik dit op mijn Belgische tempo probeer te doen geraak ik onmiddellijk uitgeput . Zondag heb ik een siesta in de voor- en de namiddag gedaan. We hebben wel al gardiens (bewakers) : Jean en Edgar. Jean is zeer snel de grote vriend van de kinderen geworden. Hij voetbalt met hun en doet stoere dingen. We hebben ook een chauffeur, Charly. Ik denk dat we geluk hebben met Charly, hij is zeer voorzichtig, heel vriendelijk en kan ons veel vertellen over Kinshasa en Congo. Maandag was het de eerste schooldag in de Vlaamse School. Wekker om 5u45. Om 6u30 waren we weg om Mateo, Ramon en Lishan naar school te brengen. Mundo begint pas donderdag. Ze zijn probleemloos op school geraakt. De sfeer was gezellig, het is ook een kleine school. Ze hebben alle dagen school van 7u15 tot 12u30 en doen 2 pauzes om te eten en te drinken en wat te spelen. Vandaag, woensdag 4 september, de kinderen voelen zich echt goed op school. Na 4 keer te hebben uitgesteld, zijn de internetmannen geweest en kunnen we dus eindelijk iets delen met jullie. Hier al een paar foto’s van ons huis. Morgen probeer ik de kindjes op school te trekken en een paar sfeerbeelden van Kinshasa maar eigenlijk moet je het horen, voelen, ruiken en zien… Voilà on y est ! au Congo, à Kinshasa ! C’était un long voyage mais très confortable et agréable. Mais nous étions tout de même très contents d’arriver enfin dans notre nouveau pays, notr maar eigenlijk moet je het horen, voelen, ruiken en zien…e nouvelle maison. Notre route entre l’aéroport et la maison était un vrai cauchemar. A cause de travaux à un pont (exécutés par les Chinois, c’est la faute des Chinois ), nous avons mis plus de 3 heures pour arriver à la maison. Tom avait déjà fait 4 heures pour venir de la maison à l’aéroport. Le trajet était un vrai spectacle en soi..une file interminable, un chaos immense mais pas d’agressivité, un chaos de voitures, motos, taxis minibus, piétons, des gens sur les bus, accrochés aux camions et minibus, en attendant ils dansent sur les toits des minibus ou dans les bus s’il y a de la place. Les piétons rigolent car nous on a une voiture mais on avance pas et ils nous disent « Mundele (homme ou femme blanc), tu vas dormir dans ta voiture », et ils rigolent.. ; Nous arrivons dans notre rue et sommes accueillis de façon sympathiques par les gardiens de la rue “bienvenus dans le quartier”. La maison est tres grande et tres agréble. Les travaux de rénovation sont complètement terminés à l’intérieur de la maison mais pas encore à l’extérieur,la piscine avance chaque jour un peu, dommage car il fait chaud… Le jardin est près, très joli avec beaucoup de plantes, on a un bananier et un avocatier dans le jardin. Nous avons déjà récolter nos premières bananes plantains. Mais d’autre part cela vaut la peine de voir comment ils travaillent ici, c’est très spécial, très artisanal. Ils ne disposent pas de bon matériel. Pour comme,cer leur journée, ils inspectent d’abord les travaux (on ne sait jamais qu’il y aurait eu un miracle la nuit). Ensuite ils discutent et se mettent à l’ombre sous notre arbre. Mais ils ont peut-être raison. Depuis que je suis ici et que j’essaie de tout faire à mon rythme européen (je n’ai pas encore d’aide-ménagère) je suis directement cassée. Dimanche j’ai fait une sieste le matin et l’après-midi. Nous avons des gardiens : Jean et Edgar. Jean est le grand copain des enfants. Ils joue au foot avec eux et tente toujours de les épater. Nous avons aussi un chauffeur, Charly. Nous avons de la chance avec lui, il est très prudent, sympa et nous raconte beaucoup de choses sur Kinshasa et le Congo. Il aide à trouver les bonnes combines pour les achats. Lundi c’était le premier jour d’école à l’école flamande. Réveil à 5h45 eet à 6h30 on démarre. Mundo commence jeudi. On est arrivé sans soucis de trafic à l’école. L’ambiance était sympa, c’est une petite école. Ils ont école de 7h15 à 12h30 et font deux pauses pour manger un bout et jouer. Aujourd’hui, mercredi 4 sept, les enfants se sentent bien à l’école. Après avoir reporté 4 fois les techniciens d’internet sont enfin venus et voilà on peut enfin vous donner des nouvelles. Voici quelques photos de la maison. Demain j’essaierai de prendre des photos des enfants à l’école et de Kinshasa, mais en fait il faut voir, sentir, entendre l’ambiance très spéciale qui règne dans cette ville très spéciale mais fascinante…

vrijdag 23 augustus 2013

We hebben een huis !!!
En sinds gisteren zelfs matrassen ! (het huis is volledig leeg). En deze namiddag misschien bedden en een tafel en stoelen... We kunnen eten en slapen :-)
Enfin, eten ... onze dozen met keukengerief zitten nog geblokkeerd in de douane...

Hier een foto van het huis om een idee te hebben, we zullen meer foto's maken eens we daar zijn en zullen ze publiceren eens we internet hebben.

Nog 1 keer slapen, inpakken en opruimen en het begint dan echt voor ons ook !

Nous avons une maison !!!
Et depuis hier on a même déjà des matelas ! (la maison est complètement vide). Et cet après-midi on aura peut-être même des lits, une table et des chaises... on peut manger et dormir..
Enfin, manger ... nos cartons avec les ustenciles de cuisine sont toujours bloqués en

douane..

Voici une photo... cela donne déjà une idée ... dès qu'on sera sur place et qu'on aura internet on en mettra plus

Encore 1 journée de rangement et de préparatifs, une courte nuit et puis l'aventure commence aussi pour nous !


zaterdag 17 augustus 2013

Dag iedereen,

Tom is al sinds 15 augustus in Kinshasa na een zeer geslaagde vakantie in Polen en Duitsland.
Met 2 grote valiezen en een klein hart weg was hij tussen een massa Congolezen en Angolezen.
Tom is nu druk achter een huis aan het zoeken en heeft al wat interessante zaken gezien, we duimen !
Voor ons is het nog 8 keer slapen en weg zijn wij ook !
Maar eerst nog eens wat feestjes, een voetbalkamp, werken, gerief kopen, huisje opruimen en binnenkort beginnen inpakken...
Vandaag Smurfen 2 ! nog een portie kindercinema voor vertrek.
Rafi & co

Bonjour tout le monde,

Tom est déjà à Kinshasa depuis le 15 août après des super vacances en Pologne et Allemagne.
Avec 2 grandes valises et un coeur tout petit, nous l'avons vu partir dans une masse de Congolais et Angolais.
Tom est depuis son arrivée très activement à la recherche d'une maison. Il a déjà vu des choses intéressantes, on croise les doigts !
Encore 8 fois faire dodo dans notre douce Belgique et puis nous aussi on est partito ..
Mais avant cela on a encore quelques fêtes, un camp de foot, une semaine de travail, des petits achats, ranger la maison pour les prochains occupants et tout doucement faire les valises ...
Aujourd'hui au programme Les Stroumfs 2, encore une bonne portion de cinema enfantin avant notre départ.
Rafi & co


dinsdag 23 juli 2013


Nog enkele weken in Europa ... en Oost-Europa ...

Onze dozen dobbelen nog steeds op exotische zeeën, of zijn al lang opgegeten geweest door haaien ... of hebben een nieuwe eigenaar gevonden .....

We hebben nog geen huis in Kinshasa ... we zullen misschien de eerste blanken in een tentenkamp in Afrika zijn ....

We hebben wel, zoals een paar keer ervoor, een "mogelijke" huis, maar we moeten nog wat mailen, negotiëren, wachten, nog eens wachten en nog eens palaveren .... 

"Mais il n'y a pas de problèmes, il y a seulement des solutions cachées ..." Er zijn dus geen problemen, alleen verborgen oplossingen :-)

Ondertussen krijgen we hier gratis en voor niets een initiatie "overleven in een tropisch klimaat"...

In ieder geval we hebben er echt zin in !

Rafi & co



Encore quelques semaines en Europe ... et en Europe de l'Est....

Nos cartons flottent toujours sur des mers exotiques, ou ont depuis longtemps servi de repas aux requins, ou ils ont trouvé un nouveau propriétaire ...

Nous n'avons toujours pas de maison à Kinshasa ... nous serons peut-être les premiers blancs dans un camp de refugiés en Afrique....

Nous avons, comme cela a déjà été le cas quelques fois, une "possibilité" de maison, mais cela nous coûtera encore quelques mails, des négociations serrées, encore des mails et du blabla avant de peut-être arriver à quelque chose de concret...
"Mais il n'y a pas de problèmes, il y a seulement des solutions cachées ..." :-)

En attendant, on a droit ici à une initiation gratuite de survie en climat tropical...

En tout les cas, on a envie de commencer notre aventure !

rafi & co